W kręgu badawczych zainteresowań Autora znajduje się przede wszystkim polska krytyka i myśl teatralna drugiej połowy XIX i początku XX wieku, a także dwudziestolecia międzywojennego. Większą część monografii wypełnia sześć studiów poświęconych Feliksowi Konecznemu, krytykowi, który w latach 1896–1905 był teatralnym sprawozdawcą i recenzentem „ Przeglądu Polskiego”, wnikliwie a skrupulatnie omawiając repertuar teatru krakowskiego. Pracę uzupełniają dwa studia interpretacyjne oraz jedno bibliograficzno-materiałowe. Pierwsze jest poświęcone Tadeuszowi Dąbrowskiemu jako autorowi studium O sztuce kinoteatru (1913), drugie – działalności recenzenckiej Stanisława Klemensiewicza na łamach „ Kuriera Podhalańskiego” w 1927 roku. I wreszcie rozdział ostatni – to szczegółowy przegląd bibliograficzny obejmujący zawartość przedmiotową – wydawanego w Krakowie, ale kolportowanego także w innych częściach Polski rozbiorowej – dwutygodnika „ Teatr” za rok 1912.
