Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy. Tom 1

Historya rodów szlacheckich w dawnych, t. z. województwach kresowych, nigdy dostatecznie uwzględnianą nie była w herbarzach i księgach rodowodowych, chociażby nawet i w najnowszych tego rodzaju publika-cyach, odznaczających się zresztą wzorową ścisłością naukową. Trudność w nagromadzeniu odnośnych materyałów ze wszystkich dzielnic i prowincyi, była przyczyną pomijania nieraz w zakresie poszukiwań historyczno-genealogicznych, jeżeli nie całych rodzin, to licznych gałęzi, rozradzających się na rozległych przestrzeniach Wołynia, Podola i Ukrainy. W rozpoczynającem się wydawnictwie, podajemy monografie rodów tutejszych szlacheckich, zarówno pochodzenia miejscowego, jak i rodów które kolejno tu osiadały w ciągu całego pół tysiąca lat, rodów, - które tu żyły lub żyją, które w ten lub inny sposób zostawiły ślady swojego istnienia, swojej działalności, swojej pracy i trudów w jakimkolwiek zakresie. Zależnie zaś od rozporządzalnych materyałów, - gdy rwie się nić wskazówek i danych dostatecznych dla pełniejszego uwydatnienia historyi rodu, podajemy choć wzmianki tylko z pewnych epok i czasów, - lub też wzmianki dotyczące pojedynczych gałęzi rodu, których pień główny w innych rozrasta się dzielnicach. Rzecz prosta, stanowczej linii demarkacyjnej być nie może, ze względu na ciągłość stosunków, koligacyi i związków rodowych wśród szlachty wszystkich dzielnic dawnej Rzeczypospolitej. Ograniczając w ten sposób zakres naszych poszukiwań, wzorem wielu tego rodzaju wydawnictw zagranicznych, wśród których spotykamy sporo herbarzów prowincyonalnych, - przedsięwzięta praca zachować winna od zapomnienia ubiegłe dzieje miejscowych rodów, które przez tyle wieków stanowiły stan rządzący w kraju i tem samem na losy jego oddziaływały. Ponadto praca ta, gromadząc nowe wiadomości lub uzupełnienia, nowe szczegóły z życia i działalności kolejnych pokoleń, stanowić będzie pewien rodzaj kroniki polskich rodów szlacheckich w obrębie trzech prowincyi wymienionych. Kronika taka oparta na źródłach, zastąpić winna wiele bajecznych opowieści, przywiązanych do niektórych nazwisk, a upornie utrzymujących się. Jeżeli są podania rodowe, które wytrzymać mogą krzyżowy ogień krytyki naukowej i z pomocą dokumentalnych świadectw dadzą się wytłómaczyć i objaśnić, - jest jednak o wiele więcej takich, które wydane na świat przez jakiegoś facecyonistę szlachcica, - poparte ignorancyą lub fałszywą ambicyą, - służą dziś jeszcze do fałszowania historyi, do tworzenia antenatów, do przydawania lustru tam gdzie go w samej rzeczy jest nie wiele.