Kurzajka

Niepozorna książka. Monotonia więziennego życia. Co zrobiła Edyta i dlaczego? Co czuje? O czym myśli? Jak się postrzega? Czy daje sobie prawo do nadziei? „ Kurzajka z czarnymi rysami wyglądającymi jak oczy i usta w uśmiechu. Moje ciało próbuje nawiązać ze mną kontakt. Słucham. Mamy tylko siebie. Ja jestem kurzajką na ciele społeczeństwa”.