Podróż w czasie

Powieść liczy tylko niewiele ponad sto trzydzieści stron druku, ale za to są to strony sensacyjne! Rzecz bowiem osnuta została na kanwie romansu szpiegowskiego i czyta się ją – jak to się zwykło w takich wypadkach mówić – z wypiekami na twarzy. Tu jednak trzeba zaznaczyć, że równocześnie – co w tej konwencji zdarza się wcale nierzadko, powieść Kisielewskiego ukazuje życie w naszym kraju znacznie lepiej, pełniej i dosadniej, niż wiele ksiązek z gatunku tzw. „ poważnych „ – psychologicznych, politycznych, społeczno-obyczajowych i tym podobnych. Włodzimierz Odojewski „ Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, Londyn - Pańskie plany na przyszłość? - Zestarzeć się z jako taką godnością. Nie dać się nadmiernie zdenerwować. Pozbyć się zajęć nieważnych, ubocznych i nudnych. Napisać parę utworów literackich i muzycznych. I wreszcie umrzeć przyzwoicie, z wiarą i nadzieją (co do miłości, to zobaczymy). Z wywiadu dla Dziennika Związkowego „ Zgoda”, Chicago