Bohaterowie “Teorii mgieł” dryfują przez życie w poszukiwaniu bliskości i zrozumienia. Samotność stanowiąca kluczowy kontekst ich dusznej egzystencji sprawia, że wraz ze zmieniającą się barwą otaczającego świata powstaje wokół nich mgła – pełna tajemnic, lepka i gęsta zasłona. We mgle trudno dostrzec ląd, dlatego ich naturalne pragnienie miłości skonfrontowane zostanie z towarzyszącymi człowiekowi od wieków, ukrytymi głęboko pod skórą, lękami i słabościami. " Teoria mgieł" to niepokojąca, obfitująca w niedopowiedzenia mini-powieść, w której Autor bawi się słowami, niczym kolorowymi szkiełkami kalejdoskopu. Wciąga czytelników w niezwykle plastyczny, ale i mglisty świat, pełen niedookreślonych kształtów, przejaskrawionych barw i magicznych dźwięków. W trakcie lektury ta spowijająca wszystko mgła zaczyna powoli opadać, odsłaniając smutną prawdę o tym, jaką cenę przychodzi człowiekowi płacić za bycie artystą. “Kwiat ze Wzgórza Wiosny” przenosi nas w zupełnie inny klimat. Po lekturze “Teorii mgieł” to krótkie, autobiograficzne opowiadanie może sprawiać wrażenie, jakby znalazło się w książce przypadkiem. Czy tak jest w istocie?