Groteskowa opowieść nieznanego dotąd w Polsce Konstantina Waginowa (1899-1934),jednego z najoryginalniejszych twórców rosyjskiej awangardy literackiej dwudziestych lat XX stulecia. Andrzej Drawicz pisał o nim, że „ ukazywał w swej prozie szczególną sytuację leningradzkich inteligentów, egzystujących w półwidmowej atmosferze sprowincjonalizowanego miasta”, a w jego nieco odrealnionych, lekko groteskowych utworach „ można dojrzeć dramatyczne świadectwa duchowego zniszczenia”. Typowym przykładem tego pisarstwa jest właśnie " Harpagoniada" (1932),utwór pełen dziwacznych postaci, które niczym w teatrze cieni snują się i egzystują w surrealistycznym, nasyconym metaforyczną topografią Leningradzie.