# O Zofijce sierocie

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/kornelia-dobkiewiczowa/o-zofijce-sierocie/8310090994

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/kornelia-dobkiewiczowa/o-zofijce-sierocie/8310090994.json

![O Zofijce sierocie](https://quivercdn.com/covers/nasza-ksiegarnia/kornelia-dobkiewiczowa/o-zofijce-sierocie_8-310-09099-4-02aed375.jpg?v=2026-09-01%2008%3A45%3A31)

- Książka: [O Zofijce sierocie](https://www.kolczanksiazek.pl/kornelia-dobkiewiczowa/o-zofijce-sierocie) ([O Zofijce sierocie.md](https://www.kolczanksiazek.pl/kornelia-dobkiewiczowa/o-zofijce-sierocie.md))
- Autorzy: [Kornelia Dobkiewiczowa](https://www.kolczanksiazek.pl/kornelia-dobkiewiczowa)
- Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
- ISBN: 8-310-09099-4
- Liczba stron: 38
- Data wydania: 1987-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

(...)"… Na skraju polany rosły cierniste krzewy. W największym z tych krzaków zobaczyła maleńką owieczkę. Ostre kolce tarniny pochwyciły za runo i przytrzymały biedaczkę, że się wyrwać nie mogła. Miała u szyi dzwonek na czerwonej tasiemce. Gdy ujrzała Zofijkę, odezwała się do niej ludzką mową, prosiła: Pomóż, miła dzieweczko! Ulituj się nad owieczką… Zofijka miała kozik, którym w górach wykopywała leczące korzenie, zręcznie i szybko przecięła nim cierniste gałęzie, uwolniła owieczkę, a ta odezwała się znowu: Dzięki ci,panienko miła, rada będę ci służyła (...)" Ilustracje: Maria Mackiewicz.