Zatroskana koloratka. Pasterze i najemnicy

W roku 1976 przyszły Autor " Zatroskanej koloratki" odpowiedział na wewnętrzny głos:„ Pójdź za mną” i rozpoczął drogę przyjaźni z Tym, który ponad dwa tysiące lat temu powołał do istnienia swój Kościół. W roku 1982, po przyjęciu święceń kapłańskich, stał się małym trybikiem tej Instytucji. W roku 1986 roku przeszedł do stanu świeckiego i od tej chwili Kościół ukarał go suspensą, pozbawiając wszystkich praw wynikających z mocy święceń. Ludzki wyrok nie mógł mu jednak zabrać przyjaźni z Chrystusem, który był zawsze kimś bardzo ważnym w jego życiu! Przez prawie trzydzieści lat nieustannie odczuwał Jego bliskość, obdarzony cudem pięknej miłości, której historię opisał w pierwszej swojej książce pt. " Zakochana koloratka". Teraz do do rąk Czytelników oddajemy drugą książkę Kryspina Krystka pt. " Zatroskana koloratka. Pasterze i najemnicy", w której ukazuje drogi tych, którzy kiedyś, podobnie jak on, usłyszeli głos: ” Pójdź za mną”. W pierwszej części książki – " Za murami seminarium" – opartej o osobiste wspomnienia, ukazuje życie młodych ludzi w świecie hermetycznie zamkniętym, w którym, pod okiem moderatorów, budują swoje powołanie do służby Bogu i ludziom. Obraz ten zmusza do zadania pytania: czy seminarium w takim kształcie przygotowuje dobrych pracowników Winnicy Pana….? Druga część, zatytułowana " Drogi i bezdroża Kościoła", to refleksje nad historią tej Instytucji, którą przed wiekami powołał Jezus z Nazaretu i przekazał swoim pomocnikom w sutannach. Trzecia część – " Wywiad" zawiera wizję autora, która jest tylko literacką fikcją…. Ale czy utopijną….? A może należałoby ją uznać za konieczną przyszłość Kościoła, aby nie stał się tylko skansenem przeszłości?