Pozdrowienia z Degrengolandu

Nienasyceni bogowie miłości karmią swe dzieci cierpieniem, po czubki głów się pławiąc w podłości bawią się swoim sumieniem. Zbierają niewinnych kochanków łzy, ocean tworząc już cały, ściskają szpony i ostrzą kły na świat nasz ocalały.