Myślą przewodnią niniejszej książki jest pytanie: czy idea praw człowieka kreuje i czy rzeczywiście dzieli współczesny świat ludzki na dwa światy - na świat północy i na świat południa. Dominuje obiegowy pogląd, ze idea praw człowieka czyni to w dwóch wymiarach - aksjologicznym i ekonomicznym. Kryterium aksjologiczne dzieli świat na północ (idea praw człowieka jako koncepcja uprawnień) i na południe (idea praw człowieka jako koncepcja powinności). Kryterium ekonomiczne dzieli świat na: biedny świat południa i bogaty świata północy. Biedny świat południa, przyjmując pozycje. ofiary wykorzystywanej przez bogaty świat północy, lansuje pogląd, ze najważniejsze dla niego jest prawo do rozwoju, a rozwój jest niemożliwy bez zawieszenia części praw człowieka. Przyjmuje zatem założenie o zdeterminowaniu wymiaru aksjologicznego przez rozwój ekonomiczny. Metaforyzując, można powiedzieć tak: bogaty świat północy wysyła anioła (ideą praw człowieka) do świata południa, lecz ten anioł przez biedny świat południa postrzegany jest jako diabeł w anielskiej skórze, mający na celu nowy rodzaj kolonizacji świata południa. Świat południa z kolei wysyła północy komunikat, iż nie chce pozorowanej pomocy, lecz rzeczywistej w postaci realizacji prawa do rozwoju. Komunikat ten przez świat północy postrzegany jest jako anioł w diabelskiej skórze, który pod pozorem realizacji dobra pragnie realizować zło.
