Treści zawarte w książce rozważane są na dwóch płaszczyznach. Pierwsza dotyczy samego fundamentalnego problemu wiary oraz istoty Kościoła, w tym pojmowania liturgii jako takiej. Jej przedmiot w całości można sprowadzić do posoborowego pojmowania lex credendi. Druga natomiast odnosi się do lex orandi, czyli do organizacji i praktyki życia liturgicznego wiernych w Kościele. Jest ona z natury rzeczy bardziej uwarunkowana historycznie, kulturowo, społecznie i egzystencjalnie w ciągu dziejów Kościoła. Mając na uwadze to zróżnicowanie poziomu refleksji teologicznej, której wyrazem jest ta publikacja, łatwiej jest zrozumieć stałość i zmienność zasad dotyczących życia liturgicznego w Kościele powszechnym i w Kościołach lokalnych. Autor pozostaje wierny swej formacji liturgicznej doby aggiornamento Kościoła oraz odnowy eklezjologii i liturgii w duchu Soboru Watykańskiego II. Z recenzji ks. prof. dra hab. Franciszka Greniuka
