Tom XVII Encyklopedii katolickiej zawiera 1915 haseł zrealizowanych przez 467 autorów.[...] W warstwie merytorycznej w tomie XVII, jak w każdym poprzednim, dominują zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej humanistyki, zwłaszcza nauk biblijnych, historii Kościoła, biografistyki oraz problematyki zakonnej (saletyni, salezjanie, salwatorianie). Na uwagę zasługują także hasła z zakresu nauk społecznych, przy czym, jak zawsze w trosce o komplementarność publikowanych ujęć, ukazano zarówno jej twórców, jak i ofiary. W kontekście problematyki socjologicznej zaprezentowano też liczne kwestie religijne, istotnie rzutujące na stosunki społeczne (rytualny mord, rytualny ubój oraz sabataizm). Liczne opracowania poświęcono poszczególnym państwom (Republika Południowej Afryki, Republika Sudanu Południowego, Republika Środkowoafrykańska, Samoa), zaś tym leżącym w kręgu kultury chrześcijańskiej (Rumunia, Serbia), poza kwestiami historyczno-kościelnymi, również obszerne części dotyczące uprawianej na ich obszarze teologii, literatury, sztuki oraz muzyki. Duży blok haseł odnosi się do dziejów i kultury terenów dawnej Rusi (ruska literatura religijna, ruska sztuka sakralna), a także Rosji (rosyjska sztuka sakralna, rosyjska teologia prawosławna, Rosyjski Kościół Prawosławny). Uszczegółowienie wieloaspektowego hasła rodzina, odwołującego się do swojego archetypu, czyli Rodziny Świętej, stanowią teksty: rodzice, rodzicielstwo, rodzin duszpasterstwo, rodzinna katecheza, a także omawiające prawne i społeczne konsekwencje rozpadu rodziny, następującego w wyniku rozwodu lub separacji. Problemy nękające człowieka w wymiarze indywidualnym i społecznym przedstawiono także w hasłach: rozpusta, rozrzutność, rozwiązłość, samolubstwo, seksualizm.
