Obłęd polowań na czarownice zrodził się w Europie w XVI w. i trwał ponad dwa stulecia osiągając punkt kulminacyjny w XVII w. Tysiące kobiet podejrzanych o czary, konszachty z diabłem, sprowadzanie chorób czy rzucanie uroków poddawano śledztwu, torturom i palono na stosach. Autor opisuje dzieje procesów czarownic korzystając z autentycznych przekazów rękopiśmiennych, akt sądowych i rozpraw polemicznych. Udowadnia, że zasadniczą rolę w podsycaniu zbiorowego obłędu odegrały nie tylko ciemnota i zabobonna wiara w magię, lecz zwykła nienawiść i fanatyzm religijny.
