Światło i dźwięk. Moje życie na różnych planetach

Lech Jęczmyk, wydawca, tłumacz, publicysta, tym razem przedstawia wspomnienia widza i uczestnika wielkiego widowiska typu " światło i dźwięk", w jakim uczestniczył od początku drugiej wojny światowej... Zawsze fascynowała mnie różnorodność światów, w których przyszło mi żyć. Postanowiłem podzielić się tą fascynacją z czytelnikami, tym bardziej, że byłem - jak mi sie wydaje - dość bystrym obserwatorem, a - poza tym - pamiętam wszystko, co sie wokół mnie działo, od drugiego roku życia. Kawał czasu - od niemowlectwa do sklerozy. To prawda, że nie wszystko rozumiałem, byłem jak magnetofon i aparat fotograficzny, a potem, kiedy obrazki zaczęły sie łączyć w ciągi, jak kamera filmowa. Moje wspomnienia nie pretendują do roli przyczynku historycznego, są jedynie zapisem obserwacji, zdziwień i fotografii moich oraz relacji moich znajomych. Jednym z bodźców do ich powstania była lekka irytacja po lekturze młodych historyków, którzy grzebią w papierach z pieczątkami, nie znając dźwięków, obrazów i zapachów. A mnie tylko to w życiu interesuje. LECH JĘCZMYK Lech Jęczmyk urodził się w 1936 roku w Bydgoszczy, a od 1939 mieszka w Warszawie. Z wykształcenia jest filologiem rosyjskim. Publikował m. in. w " Nowej Fantastyce", " Frondzie", " Gazecie Polskiej", „ Rzeczpospolitej"; był (krótko) kierownikiem działu publicystyki w telewizji publicznej. Tłumaczył książki Vonneguta, Hellera, Dicka i Le Guin. Wydał dotąd trzy zbiory esejów: Trzy końce historii, czyli Nowe Średniowiecze (2006), Dlaczego toniemy, czyli jeszcze nowsze Średniowiecze (2011) i Nowe Średniowiecze. Felietony zebrane (2013). W 2011 roku otrzymał Nagrodę Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich - Laur SDP za całokształt twórczości, " za to, że widzi to, co skryte". Rok wydania: 2013 Stron: 276 + 36 [wkładka zdjęciowa]