Ustanawianie normy. Niepełnosprawność, głuchota i ciało

To nie osoby z niepełnosprawnościami stanowią „ problem” – podkreśla Davis, lecz sposób, w jaki wyobrażenie normy kreuje „ problem” niepełnosprawnej osoby. Badacz, odwołując się do historii sztuki, literatury, nauki, analizuje wyłanianie się pojęcia normy, a na kartkach swojej książki pozwala spotkać się prozie Josepha Conrada, czy Mary Shelly z historią badań statystycznych, astronomią, historią rzeźby – w tym słynną Wenus z Milo. Dzięki temu „ Ustanawianie normy” czyta się z zapartym tchem. Czym właściwie jest norma? Kto ją ustalił i dlaczego? Kto pierwszy wymyślił ją jako pojęcie, które organizuje naszą rzeczywistość i jakiej ludzkiej potrzebie wtedy odpowiadała? Jak norma ma się z takimi określeniami jak człowiek przeciętny, zwykły, normalny? I kto jest w związku z tym niezwykły? Jakie reakcje towarzyszą napięciu między normą i jej brakiem w sztuce, nauce, medycynie? Jakie praktyki artystyczne, kulturowe, medyczne wytwarzają to, co przeciętne, ponadprzeciętne i niepełnosprawne? Książka Lennarda J. Davisa „ Ustanawianie normy” to kolejna pozycja w ramach serii wydawniczej „ Odzyskiwanie obecności”, wydawana wspólnie przez Centrum Sztuki Włączającej/Teatr 21 i Zachętę – Narodową Galerię Sztuki (po wcześniejszych książkach Rosemarie Garland-Thomson „ Niezwykłe ciała. Przedstawienia niepełnosprawności fizycznej w amerykańskiej kulturze i literaturze” oraz „ Gapienie się. O tym jak patrzymy i jak pokazujemy siebie innym”). Lennard J. Davis pracuje na Wydziale Języka Angielskiego, Wydziale Niepełnosprawności i Rozwoju Człowieka, a także na Wydziale Edukacji Medycznej Uniwersytetu w Illinois. Jest autorem lub redaktorem ponad 20 książek w tym jednej z pierwszych książek teoretycznych poświęconych niepełnosprawności „ Enforcing Normalcy” („ Ustanawianie normy”),zaliczanej dziś do klasyki studiów o niepełnosprawności. Laureat National Book Critics Circle Award i Nagrody Pulitzera. Stypendysta Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima. Jego obecne zainteresowania obejmują zagadnienia związane z niepełnosprawnością, teorią literatury i kultury, genetyką, rasą, tożsamością i kwestiami biokulturowymi. Grupą społeczną, której Davis dedykuje znaczącą część swojej przełomowej pracy są Głusi. Badacz jest słyszącym dzieckiem niesłyszących rodziców, wzrastał więc w najbliższym otoczeniu Głuchych i ich kultura jest integralną częścią jego świata. Funkcjonując jednocześnie wśród osób sprawnych, od najmłodszych lat widział uprzedzenia i fałszywe wyobrażenia na temat Głuchych, które powiela większość sprawnego społeczeństwa. „ Ustanawianie normy” to osobisty manifest, który może mieć znaczenie wzmacniające dla społeczności Głuchych w Polsce.