Tametsi futura. Encyklika papieża Leona XIII o Jezusie Chrystusie Odkupicielu

Tametsi futura prospicentibus to encyklika papieża Leona XIII z 1 listopada 1900 r. Na progu nowego stulecia papież poświęcił się tematowi Chrystusa jako Odkupiciela, który przyszedł na ten świat, aby dać nam przykład, przekazać wartości i przesłanie nadziei! O zbawieniu Znaczenie słowa ‘odkupienie’ ujawnia tylko część tego, co Bóg dokonał ze światem i z grzeszną ludzkością, zrodzoną z grzechem pierworodnym. Odkupienie jest aktywnym działaniem Boga w Chrystusie i w Duchu dla zbawienia ludzkości. Rzeczywistym sprawcą jest Bóg Ojciec, który wybrał ludzkość, aby była dziećmi Bożymi poprzez dar łaski; w całości Boskiego procesu zbawienia odkupienie jest przypisywane Ojcu poprzez jego łaskę; poprzez proroków powiązał edukację rodzaju ludzkiego z Chrystusem i przeniósł ją na swojego Syna. W konsekwencji można powiedzieć, że Chrystus jest Prawdą i Życiem. Chrystus Odkupiciel i Miłość Całe życie Chrystusa służyło zbawieniu, ustanowieniu Królestwa Bożego. Niepomieszana i niepodzielna jedność Boga i człowieka w Chrystusie jest źródłem zbawienia. Jezus Chrystus w swojej działalności odkupieńczej jest najlepiej scharakteryzowany przez biblijny termin „ Pośrednik”: przyniósł ludzkości orędzie zbawienia od Boga i samo zbawienie. Z perspektywy Boga zbawienie jest synonimem pojednania ludzkości z Bogiem; ponadto obejmuje zadośćuczynienie, co oznacza, że Bóg dał ludzkości możliwość spłacenia długów przed Nim. Bóg odkupiłby ludzkość nawet bez śmierci Chrystusa; mógł przyjąć inne dzieła Chrystusa jako zadośćuczynienie. Papież pisze o miłości bliźniego: „ Z tego źródła, na tym fundamencie, człowiek odzyskał świadomość własnej godności. Odkrycie, że braterstwo społeczne (czyli dobroczynność) jest konieczne, sprawiło, że serca biły szybciej. W rezultacie prawa i obowiązki osiągnęły tam swoją doskonałość lub zostały tam skonsolidowane. W tym samym czasie cnota stała się silniejsza w różnych dziedzinach w stopniu niewyobrażalnym w starożytnej filozofii. Plany i zachowania ludzi obrały inny kierunek. A gdy wiedza o Zbawicielu się rozprzestrzeniła, a Jego moc moralna przeniknęła samo jądro społeczeństwa, ignorancja i wady starożytności zostały wygnane, powodując w ten sposób tę transformację, która w epoce cywilizacji chrześcijańskiej całkowicie odnowiła oblicze ziemi”. I z tego wyciągnął wniosek, że Chrystus jest Drogą. Odkupienie i sakramenty Ludzkie przyjęcie zbawienia następuje tylko przez Kościół, ponieważ zbawienie jest udzielane człowiekowi tylko przez Boga poprzez sakramenty. Dlatego człowiek musi otworzyć się na Boga w wierze, nadziei i miłości i kształtować swoje życie z usprawiedliwienia. Leon XIII pisze: „ Z chwilą, kiedy Chrystus rozdarł zapis dłużny, co przeciw nam świadczył, i dał się przybić do krzyża, ustąpił gniew Boży, rozpadły się więzy dawnego niewolnictwa rodzaju ludzkiego w srogich pogrążonego błędach, który odzyskał miłość i łaskę Boga, prawo do zbawienia wiecznego, możność i środki do jego osiągnięcia. Wówczas to człowiek ujrzał na powrót, jak gdyby z długiego śmiertelnego snu przebudzony, owo tak długo z upragnieniem a bezowocnie oczekiwane światło prawdy i poznał przede wszystkim, że stworzony jest do używania o wiele wyższych i wspanialszych dóbr aniżeli te marne i znikome, które pod zmysły podpadają, a którymi poprzednio wszelkie myśli i dążenia swe kierował, że przeznaczeniem ludzkiego życia, jego najwyższym i ogólnym prawem jest, że – jak od Boga pochodzimy, tak znowu na Jego łono wrócimy”.