Muzeum dzieciństwa (II) To miasto jest muzeum. Stoją tu eksponaty, a opisy przytwierdza usłużne wspomnienie. Niektórych obiektów brakuje, stracone na zawsze, rzucone w nicość niszczycielską ręką człowieka, czasu, złośliwej natury. Inne w dziwacznym świetle, obcym otoczeniu, to najwyżej dalecy krewni samych siebie. A jednak kupujesz bilet, przechodzisz z sali do sali, oglądasz dom, drzewo, sklep, kawiarnię, czytasz opisy, one są prawdziwe, chociaż wspomnienie to nałogowy krzywoprzysięzca. To miasto jest muzeum i czasem całe zdaje się pływać w formalinie. A przecież śmierć wcale nie bardziej się w nim pyszni (pawi ogon obłupanych tynków, zacieków, zgnilizny) niż w tobie. Hawthornden Castle, 25 IX 2008 Leszek Engelking (ur. w 1955 r. w Bytomiu) – poeta, nowelista, tłumacz, literaturoznawca, Krytyk literacki. Autor zbiorów poetyckich: Autobus do hotelu Cytera (1979),Haiku własne i cudze (1991),Mistrzyni kaligrafii i inne wiersze (1994),Dom piąty (1997),I inne wiersze (2000),monografii Nabokova, dwu książek o literaturze czeskiej, prozatorskiego tomu Szczęście i inne prozy (2007) oraz licznych esejów i artykułów. Wybory jego wierszy ukazały się po czesku, słowacku i ukraińsku, dwa arkusze poetyckie po angielsku. Osiem wierszy z Muzeum dzieciństwa wyszło jako osobna książeczka po hiszpańsku (Museo de la infancia, Saragossa 2010). Tłumaczy z kilku języków, m. in.: E. Pounda, B. Buntinga, V. Nabokova, C. Bukowskiego, G. Beltrana, N. Gumilowa, M. Agiejewa, I. Wernischa, I. Blatnego, D. Hodrową, M. Ajvaza, J. Topola, M. Holuba, E. Bondy’ego, Hviezdoslava i K. Chmela. Jest wykładowcą na Uniwersytecie Łódzkim.
