Jednostka i wspólnota w ujęciu Aelreda z Rievaulx

Aelred z Rievaulx (1110–1167) był niewątpliwie jedną z ważniejszych postaci w dwunastowiecznym zakonie cysterskim. Uwagę badaczy — i to nie tylko z kręgów monastycznych — przykuwają zwłaszcza dwa jego traktaty: De speculo caritatis i De spiritali amicitia, które stanowią doskonałe wprowadzenie do teorii miłości i przyjaźni. To właśnie dzięki owym dziełom Aelred jest zaliczany do największych apostołów przyjaźni”, który jako pierwszy miał systematycznie wyłożyć jej przedmiot z punktu widzenia nauki chrześcijańskiej”.