ONA - z zawodu nauczycielka. Z natury Anioł. Ciepła serdeczna opiekuńcza pogodna. Wyjątkowa poprzez codzienne ludzkie gesty ugotować obiad chorej sąsiadce ustąpić miejsca w autobusie pomóc nieść zakupy pogłaskać po głowie szkolnego urwisa. Ze zdziwieniem odbierająca zawodowe sukcesy. Wrażliwa i skromna. W oczach innych charyzmatyczna - we własnych wciąż niedoskonała. Nieustannie zabiegana. Zawsze chętna zawsze gotowa zawsze uprzedzająca czyjeś potrzeby. I zawsze zdrowa. JA - z wykształcenia psycholog. Z zawodu pracownik korporacji. W oczach Mamy ta której wszystko się udaje - żyjąca szybciej odważniej bardziej nowocześnie. Z pozoru silna i przebojowa ale tuż pod skórą dziedziczka matczynej nadwrażliwości. Pewnego dnia postawiona przed największym życiowym zadaniem szukania ratunku dla niej i siły przetrwania dla siebie. Tak blisko byłyśmy tylko dwa razy przez pierwsze dziewięć miesięcy kiedy nosiła mnie pod sercem i przez ostatnie dziewięć kiedy wiedziałyśmy że umiera.
