„ Dowód tożsamości” Mahmuda Darwisza – przekrojowy, reprezentatywny wybór wierszy czołowego palestyńskiego poety w przekładzie znakomitej tłumaczki Hanny Jankowskiej – jest wreszcie dostępny i ukazuje się jako jego pierwsza książka w języku polskim po 35 latach (!) od przyjęciu maszynopisu do pierwotnie zaplanowanej publikacji. Od lat 60. XX wieku donośny głos jednego z najważniejszych poetów antykolonialnych nie przestaje inspirować cierpiących niewolę w każdym zakątku świata oraz towarzyszyć walce Palestyny o przetrwanie narodu i jego kultury w warunkach izraelskiego apartheidu, brutalnej okupacji, czystek etnicznych i zbrodni wojennych popełnianych przez Izrael. Dzieła Darwisza – stroniącego w wierszach od publicystyki i doraźności – nie daje się jednak zamknąć w żadnej prostej formule poezji politycznej czy liryki oporu. Darwisz to również nie tylko – jak się przyjęło go czytać – „ poeta ziemi”, nie tylko świadek Nakby i rzecznik nowoczesnej tożsamości arabskiej i palestyńskiej, ale też twórca przejmujących wierszy miłosnych, wizyjnych medytacji, niestrudzony poszukiwacz nowych, oryginalnych form poetyckiej ekspresji. Opatrzony przez tłumaczkę wyczerpującym posłowiem oraz rozbudowaną notą biograficzną tom ukazuje się w kształcie przewidzianym przez nią w 1989 roku i wypełnia tym samym wstydliwą lukę w polskiej recepcji kanonu literatury światowej. Mahmud Darwisz, ur. w 1941 r. we wsi Al-Birwa w Palestynie, zm. w 2008 r. w Houston w Stanach Zjednoczonych, poeta, prozaik, działacz społeczny. Autor ponad trzydziestu tomów wierszy, uznawany powszechnie za narodowego poetę Palestyny. W polityce związany początkowo z Komunistyczną Partią Izraela, później z Organizacją Wyzwolenia Palestyny, gdzie jako członek komitetu wykonawczego odpowiadał za resort kultury; autor tekstu Palestyńskiej Deklaracji Niepodległości.
