Lutrowa myśl moralna jest wpisana w reformacyjny program teologiczny, który Reformator rozwijał przez całe swoje życie. Problematykę moralną zawarł przede wszystkim w programowych pismach z lat 1520-1523. Mimo iż Luter nie pozostawił po sobie wielkiej objętościowo spuścizny z zakresu etyki teologicznej, to właśnie on uważany jest za tego myśliciela, który na następne 500 lat nakreślił styl i metodę uprawiania refleksji etycznej w ramach luteranizmu. Spuścizna etyczna Lutra nie ma charakteru systemowego, jest raczej etyką duszpasterską. I w tym tkwi właśnie siła Lutrowej argumentacji oraz jej aktualności. Książka zawiera: O wolności chrześcijanina (1520) O dobrych uczynkach (1520) O życiu małżeńskim (1522) O kupiectwie i lichwie (1524) O świeckiej zwierzchności, w jakiej mierze należy być jej posłusznym (1523) Czy żołnierze mogą dostąpić zbawienia (1526)