Środki doraźne Tylko co zrobić z tymi wszystkimi dniami wypełnionymi lękiem? Ze ściśniętym gardłem, przez które nie jest w stanie przebić się głos? Z głosem, który nigdy nie jest u siebie, który jest głosem ojca albo matki, nieważne, który okłamuje mnie na każdym kroku? Co zrobić z bezsennymi nocami, pościelą mokrą od potu, drętwiejącymi kończynami? Wszystkie środki okazują się doraźne: mężczyzna, poeta, pacjent. Miejmy to już za sobą: ten maj jest najszczęśliwszym miesiącem mojego życia. Biegam, piszę, słucham głośnej muzyki. Och, najszczęśliwszym? Nigdy nie byłem bardziej nieszczęśliwy. (fragment książki)
