Magenta 1859: w rękach bogini losu

Wśród głuchego milczenia w całej brygadzie słychać było szept modlitwy, wymawianej z pokorą i nabożeństwem. Tu wąsaty sierżant, zawołany hulaka, mruczał półgłosem: " Kto się w opiekę poda Panu swemu". Tam znów Węgier wzdychał i bijąc się w piersi wołał: " Istenem, az istenem", tj. Boże, o Boże,...