# Hermann Brunner i jego rzeźnia

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/marcin-zegadlo/hermann-brunner-i-jego-rzeznia/9788364974205

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/marcin-zegadlo/hermann-brunner-i-jego-rzeznia/9788364974205.json

![Hermann Brunner i jego rzeźnia](https://quivercdn.com/covers/forma/marcin-zegadlo/hermann-brunner-i-jego-rzeznia_978-83-6497-420-5-4689ac2c.jpg?v=2026-08-29%2010%3A38%3A23)

- Książka: [Hermann Brunner i jego rzeźnia](https://www.kolczanksiazek.pl/marcin-zegadlo/hermann-brunner-i-jego-rzeznia) ([Hermann Brunner i jego rzeźnia.md](https://www.kolczanksiazek.pl/marcin-zegadlo/hermann-brunner-i-jego-rzeznia.md))
- Autorzy: [Marcin Zegadło](https://www.kolczanksiazek.pl/marcin-zegadlo)
- Wydawnictwo: Forma
- ISBN: 978-83-6497-420-5
- Liczba stron: 38
- Data wydania: 2015-10-26
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Marcin Zegadło napisał książkę, która na długo zapada w pamięć, nie daje spokoju i szaleńczo biegnie przez jawę i sen. Hermann Brunner i jego rzeźnia to opowieść o pamięci, o pobycie na ziemi, końcu pewnych wędrówek i rozpoczynaniu nowych, przedzieraniu się przez doświadczenia języka i poszukiwaniu śladów tych, których już nie ma. Niezwykłe i gęste obrazy metaforyczne przemawiają do nas z gwałtowną ekspresją, by dawać świadectwa utraty i przechodzenia z dzieciństwa do cierpkiego czasu okaleczeń (w) tak zwanej dorosłości, to zapisy gorzkiej świadomości przemijania, kruchości, śmierci, samotności, głodu, lęku, zapadania w niepamięć. Tom Marcina Zegadły to przejmująca opowieść o dolach i niedolach wygnania, wędrówce przez ziemię bólu, ale także o szukaniu w świecie ratunku. W jednym z liryków autor spokojnie notuje: ten sezon kończy szum latawców. Ten sezon, proszę Państwa, należy do tych wierszy. Paweł Tański Wiersze Marcina Zegadło to poezja niezwykle zmysłowa. To wiersze nowoczesne i wysmakowane, a jednocześnie bardzo polskie. Marcin Zegadło i jego nowy zbiór wierszy pozwalają spojrzeć inaczej na polsko-żydowską przeszłość i jej cienie. Oczarowały mnie te wiersze. Irit Amiel