12 kwietnia 1204 r. wojska zjednoczone pod sztandarami czwartej krucjaty, zamiast wyzwolić Jerozolimę, zdobyły Konstantynopol, przybiwszy tam na statkach floty weneckiej. Miasto zostało złupione i na tym, co pozostało z chrześcijańskiego Cesarstwa Bizantyjskiego, powstało Cesarstwo Łacińskie (1204–1261). Było to wydarzenie bardzo złożone i bolesne – uczestnicy wyprawy dwa razy zdobyli bizantyjską stolicę; papież obłożył klątwą krzyżowców i Wenecjan; liczni rycerze krzyżowi odmówili udania się do Konstantynopola, gdzie władzę sprawował przecież uzurpator – i pogłębiło jeszcze stan rozdarcia pomiędzy światem katolickim i prawosławiem do tego stopnia, że po dziś dzień stanowi ono kość niezgody w relacjach między dwoma Kościołami. Książka rekonstruuje przebieg faktów tego dramatycznego i bogatego w wypadki okresu (I część) oraz późniejsze interpretacje (II część), aby rozstrzygnąć palącą kwestię: czy podbój był efektem całej serii nadzwyczajnych i przypadkowych wydarzeń, czy też owocem skrupulatnie przygotowanego tajemnego planu. Zróżnicowany aparat ikonograficzny, ze zdjęciami i kolorowymi mapami, ubogaca całe dzieło. Marco Meschini (Varese, 1972) historyk, wykładowca Katolickiego Uniwersytetu Sacro Cuore w Mediolanie. Zajmuje się szczególnie dziejami wypraw krzyżowych oraz historią wojskowości. Współpracuje z działami kultury dziennika „ Il Giornale” i miesięcznika „ Medioevo”. Jest autorem licznych opracowań dotyczących średniowiecza, w tym książki San Bernardo e la seconda crociata (Święty Bernard i druga krucjata), Mediolan 1998.
