Przezroczystość, przejrzystość, transparentność - pojęcia te niepostrzeżenie zdominowały niemal wszystkie sfery naszego życia: od projektów politycznych i społecznych, poprzez literaturę, sztukę i szklaną architekturę, aż po przezroczyste kosmetyki, które mają „ wydobywać naturalne piękno naszej skóry”. Dla Marka Bieńczyka kategoria przezroczystości jest swoistym filtrem, za pomocą którego można opisać niemal cały świat. Autor idzie jednak znacznie dalej: swój brawurowy esej nasyca stopniowo elementami fabuły, a przezroczystości nadaje dodatkowy, egzystencjalny i metafizyczny wymiar. Marek Bieńczyk (ur. 1956) jest prozaikiem, eseistą, tłumaczem, pracownikiem Instytutu Badań Literackich PAN. Opublikował powieści: Terminal i Tworki, oraz książki eseistyczne: Czarny człowiek: Krasiński wobec śmierci, Melancholia. O tych, co nigdy nie odnajdą straty i Oczy Dürera: o melancholii romantycznej, a także zbiór felietonów Kroniki wina.
