Pedagogika jako praxis ma swój ogromny wkład w tworzenie tradycji, zachowanie ciągłości kultury właśnie poprzez edukację, poprzez język, kształtowanie nawyków społecznych, rozwijanie myślenia pojęciowego, rozpoznawanie i rozwijanie zdolności i potrzeby uczenia się itd. [...]To właśnie Bogdanowi Nawroczyńskiemu polska pedagogika i szkolnictwo zawdzięczają dociekliwe analizy różnych modeli edukacji alternatywnej, jak szkoła pracy, system planu daltońskiego, szkoła planu jenajskiego czy metoda projektów czy szkoły eksperymentalne. [...]Autor ten doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że najpierw teoretycy wychowania i kształcenia, pedagodzy ogólni i dydaktycy wraz z historykami wychowania oraz komparatystami myśli muszą podjąć żmudne badania w zakresie usystematyzowania wiedzy pedagogicznej metodami naukowymi. [...]Zachęcam do lektury wyjątkowych rozpraw Bogdana Nawroczyńskiego, by z jednej strony nasza indywidualność odnalazła w nich bogate zaplecze duchowe, z drugiej zaś strony byśmy mogli stwarzać naszym wychowankom, uczniom, podopiecznym czy własnym dzieciom jak najlepsze warunki dla ich rozwoju kulturowego. Fragment Wstępu prof. zw. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego
