W połowie dziewiętnastego wieku dwie młode kobiety wędrują po Europie dając występy. Pierwsza z nich jako „ kobieta-małpa” jest gwiazdą jednoosobowego gabinetu osobliwości, druga jest młodą tancerką, której uroda służy temu, by uwydatnić wynaturzenie gwiazdy. Subtelnie i ze stylem Margrit Schriber opowiada o brzydocie i pięknie, o poruszającej przyjaźni, ale też o brutalnej żądzy sensacji i bezwzględności naukowego pędu do wiedzy. " Mała potyka się przez tłum. Bez zastanowienia. Do pięknego impresario. Na rozkaz chwyta za koniuszek materiału na klatce. Słychać fukanie, miauczenie, syk, warczenie i potrząsanie prętami klatki. Trzy uderzenia pejcza rozrywają powietrze. Uwaga skierowana na Julię! Rösli zamyka oczy i na rozkaz ciągnie za materiał. Lent otwiera kratę..." „ W prozie Schriber nie ma powolności, rozwlekłości, czy sielskich idylli. Opowiada zgodnie z nastrojem i z faktami.” Alexandra Kedves, Frankfurter Allgemeine Zeitung