Niebo bez słońca

Zawierucha wojenna rzuciła Marię Deresz (ur. 1912) na ziemie południowej Lubelszczyzny. Tu została zaprzysiężona jako członek ruchu oporu już 25 listopada 1939 r. Początkowo jako łączniczka, a po przeszkoleniu jako sanitariuszka pełniła służbę w oddziale Narodowej Organizacji Wojskowej dowodzonym przez por. " Ojca Jana" - Franciszka Przysiężniaka. Organizowała sieć punktów sanitarnych, ratowała życie rannym, przeprowadzała wywiad, brała udział w walkach m. in. na Porytowym Wzgórzu. Schwytana podczas jednej z akcji przeciwpartyzanckich, po bestialskich torturach stanęła wraz z innymi przed plutonem egzekucyjnym na Majdanku. Ranna i nieprzytomna, wydobyta spod stosu trupów - dzięki obozowej organizacji podziemnej - ocalała. Po wyzwoleniu Maria deresz podjęła pracę w w zawodzie nauczycielskim i kontynuowała ją do 1972 r. Od 1946 r. zamieszkuje w Malborku. Swoje wojenne przejścia opisała w tej książce.