Każdy mózg jest wyjątkowy

Ta książka to celebracja neuroróżnorodności. W dowcipny i kreatywny sposób tłumaczy, dlaczego mamy różnorodne umiejętności, inaczej przyswajamy wiedzę oraz dlaczego każdy z nas może inaczej odbierać świat. Podzielona jest na pięć części: Pierwsza część książki opowiada o tym, czym zajmuje się mózg. Autorki przedstawiają postacie różnych mózgów, z których każda jest przedstawicielem jakiegoś zawodu, reprezentującego daną funkcję tego organu. Na przykład: zapamiętywanie – bibliotekarz; zbieranie i analizowanie informacji z otoczenia – detektyw; uczenie się – odkrywca skarbów; odczuwanie emocji – kapitan statku. Już w tej części zostaje podkreślone, że każda z tych postaci jest inna. Na przykład każdy kapitan ma własny sposób sterowania okrętem, inne narzędzia do nawigacji oraz odmienne sposoby radzenia sobie z falami emocji. „ Mózg jest jak odkrywca na tajemniczej wyspie, który poszukuje ukrytych skarbów wiedzy. Dzięki niemu możesz poznawać świat i uczyć się nowych rzeczy. Każdy z nas ma innego odkrywcę, który posiada unikalną mapę i kompas. Niektórzy odkrywcy mogą znajdować skarby wiedzy bardzo szybko, inni potrzebują więcej czasu i zupełnie innej drogi, żeby dotrzeć do celu. Niektóre dzieci mogą na przykład szybko nauczyć się czytać, bo ich odkrywca ma dokładną mapę do tego skarbu. Inne mogą potrzebować więcej czasu, bo ich odkrywca ma mapę, która prowadzi go okrężną drogą przez wysokie góry i rwące potoki. Takiemu odkrywcy jest ogromnie trudno, ale sukces jest jeszcze bardziej wartościowy. A po drodze może dodatkowo odkryć zupełnie inny skarb, na przykład umiejętność grania na pianinie.” – fragment z książki W drugiej części książki poznajemy pięcioro dzieci i ich mózgowe postacie, które są zupełnie różne – tak jak ich właściciele. „ Gadatliwy Adam uwielbia piłkę nożną i wszystkie inne sporty. W szkole najbardziej lubi lekcje wychowania fizycznego. Ma tyle energii, że bardzo ciężko mu wysiedzieć w ławce całą lekcję i skupić się na tym, co mówi nauczycielka. Za to, dzięki swojej spontaniczności i szybkości, na boisku nie ma sobie równych. Na placu zabaw w ciągu minuty potrafi wypróbować wszystkie sprzęty, a na huśtawce buja się zdecydowanie najwyżej ze wszystkich dzieci. Jest w stanie usiedzieć w miejscu tylko wtedy, gdy układa klocki Lego.”- fragment z książki W trzeciej części dzieci przygotowują przedstawienie o superbohaterach. Postacie, które mają zagrać, odzwierciedlają ich zdolności. Podczas przygotowań napotykają jednak wiele problemów. „ Sylwia wylała na siebie wodę. Jej wrażliwy detektyw odczuwał mokry, przylegający ciasno do skóry materiał jako bolesne zimno. Dziewczynka ściągnęła kostium i nie chciała go już założyć.”- fragment z książki Dzięki temu, że są wrażliwi na trudności przyjaciół, wspólnie radzą sobie ze wszystkimi przeszkodami. „ Adam wykorzystał swoją pomysłowość i energię. Biegał z kostiumem Sylwii, machając nim nad głową tak szybko, że przebranie wyschło.”- fragment z książki „ Każdy z nas jest INNY, ale każdy tak samo WAŻNY. Nasze różnice czynią nas jedynymi w swoim rodzaju. Doceń siebie i swój mózg. Jest dokładnie taki, jaki powinien być. IDEALNY DLA CIEBIE. Rób rzeczy po swojemu i nie przejmuj się tym, że ktoś robi to inaczej. Coś, co dla ciebie jest łatwe, dla kogoś innego może być bardzo trudne i na odwrót. Każdy ma swoje unikalne zdolności, ale i trudności, które należy uwzględniać i się nimi zaopiekować. Mam nadzieję, że dzięki tej historii już wiesz, że każdy z nas może myśleć, działać i czuć inaczej, a RÓŻNORODNOŚĆ JEST CZYMŚ PIĘKNYM I WARTOŚCIOWYM.”- fragment z książki Część czwarta to objaśnienia dla chętnych. Przybliża dzieciom pojęcia dotyczące przejawów neuroróżnorodności i sprawia, że przestają być one straszne czy dziwne. I tak okazuje się tu nagle, że energiczny i wrażliwy Adam ma ADHD, a kreatywna Daria, która ma problemy w nauce, ma dysleksję. To jednak rodzic i dziecko decydują, czy chcą i potrzebują już poznawać określenia, takie jak: ADHD, autyzm, dyspraksja, dysleksja, dyskalkulia, dysgrafia, zespół Tourette’a, tiki, nadreaktywność sensoryczna, podreaktywność sensoryczna, synestezja, leworęczność, jąkanie, zaburzenia przetwarzania słuchowego (APD). „ ZESPÓŁ TOURETTE’A – to coś, co sprawia, że ludzie wykonują różne ruchy, albo wydają dźwięki, nawet jeśli nie chcą tego robić. Dzieje się tak, gdy pilot operatora ruchu w mózgu ma zwarcia. Można to porównać do czkawki. Ciało robi coś samo, nawet jeśli próbujemy to zatrzymać.”- fragment z książki Piąta, ostatnia część to podstawowe porady dla rodziców, przygotowane na podstawie najczęściej zauważanych trudności szkolnych, o których mówią opiekunowie zgłaszający się po pomoc do gabinetów terapeutycznych. „ Drogi Rodzicu, bez względu na to, czy Twoje dziecko ma mózg neurotypowy czy neuroatypowy, pamiętaj, że jest WYJĄTKOWE I JEDYNE W SWOIM RODZAJU. Słuchaj i obserwuj. Jeśli coś w zachowaniu dziecka Cię niepokoi, bez wahania skontaktuj się ze specjalistą. Znasz swoje dziecko najlepiej, więc ufaj swojej intuicji. Jeśli mózg Twojego dziecka został już zakwalifikowany przez specjalistę do grupy mózgów neuroatypowych i ma konkretną diagnozę, pamiętaj, że Twoje dziecko nie jest „ zepsute” i nie wymaga „ naprawy”. Neuroatypowość to naturalna różnorodność ludzkiego mózgu. Nawet Twoje dziecko już o tym wie. Twoją rolą nie jest zmienianie go na siłę, ale pomaganie mu odnaleźć się w świecie na jego warunkach. DZIECKO NIE MUSI BYĆ „ TYPOWE”, BY BYĆ WARTOŚCIOWE.”- fragment z książki