" Dwór w Jaszunach od czterech pokoleń należy do spadkobierców Jędrzeja Śniadeckiego. Opisywane wypadki datują się mniej więcej od 1875r. We dworze spotykają się dzieci, wnuki i prawnuki Jana i Jędrzeja Śniadeckich. Dzieci żyją wypadkami tych urozmaiconych wakacji, starsi - wspomnieniami dawnych lat. Dawni sąsiedzi i goście jaszuńscy - to Wereszczakowie, Puttkamerowie, Zan, Odyniec, Januszewscy, akcesoria - to kufer z rzeczami pani Salomei Becu , listy panny Ludwiki z Konstantynopola, czy też pamiątkowe zeszyty pełne wyznań jej kuzynek i przyjaciółek. Atmosfera domu została odtworzona z wielką prostotą i bezpretensjonalnością. Koloryt epoki uchwycony w zarysach postaci, w szlachetnie patetycznym niekiedy stylu - tworzy z tej powieści obraz do podbarwionego sztychu podobny." Fragment przedwojennej recenzji książki.
