Wiersze. Z Wielkopolski i z daleka. Tom 2

Warta Warto, rzeko ziemi Wielkopolskiej, Kiedy wpłyniesz do tej krainy piastowskiej? Warta zbiera dopływów ponad trzydzieści, Aż dziw, że tyle wody w krainie tej się mieści. Noteć - ta z dopływów księżniczka, jest też Prosna, Okwita na Świętego Jana radosna. Płynie leniwie rzeka Obra. Nie opuszcza swej doliny, bo to rzeka dobra. Sana leniwa - Szamotuły ma za swego Pana, Rzeczka spokojna - lubi być kochana. Rzeczka nazywa się też tu Wełna, Zakrętów śmigłych i chichoczących pełna. A Cybina, gdy opuszcza Poznań, ma zagubioną minę, Zabiera falę, a z nią dziewczynę. W końcu Kostrzyn - koniec fal podroży, Trzydzieści dopływów Warty - początek ich nie znuży.