Dziennik pokładowy

Dziennik pokładowy Stara kobieta na brzegu dni. Stoję i patrzę, jak mgła dobija się i odwraca od moich okien. Porzuciłam miasto pamięci – przeszłość. Wciąż je rzucam. I wciąż słyszę tamtą muzykę, głosy płynące z oddali. Stoję i patrzę, jak życie pyszni się w koronach drzew na przekór mojemu rozkładowi. Stara kobieta, z której szydzą dzieci sąsiadów. Skłócona z bazarowym tandeciarzem. Z listonoszem – płazem, któremu co miesiąc pozwalam oszukiwać na drobnych. (fragment książki) Dziennik pokładowy – tak proponuję, za tytułem jednego z utworów, nazwać się ten wybór. Tak też wyobrażam sobie poetę: stojącego na kołyszącym się pokładzie, w ruchu i bezruchu jednocześnie, patrzącego na codzienną krzątaninę, na światek, który współtworzy, i dziwnie pusty świat, który go otacza, spisującego codzienność i słabo pochwytne symptomy zbliżającego się końca. W dzienniku porządek, suche rejestracje, tu i ówdzie jakby przebarwienia papieru, cienie, plamy, znaki pozostawione przez drżącą rękę. Piotr Śliwiński Mariusz Grzebalski (ur. 1969),zadebiutował tomem Negatyw (1994),w kolejnych latach ogłosił drukiem zbiory wierszy: Ulica gnostycka (1997),Drugie dotknięcie (2001),Słynne i świetne (2004),Pocałunek na wstecznym (2007),Niepiosenki (2009),W innych okolicznościach (2013),wiersze zebrane w tomie Kronika zakłóceń (2010),oraz zbiór opowiadań Człowiek, który biegnie przez las (2006). Laureat nagród Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek (1998, 2007),Huberta burdy (2002),Silesius (2014),Fundacji Kultury (2014). Nominowany do nagrody im. W. Szymborskiej (2014). Mieszka w Dąbrówce.