Więcej niż piąta broń. Między wojną a pokojem, organizacja, personel i sprzęt polskiego lotnictwa wojskowego 1921-1925

Piechota, jazda, artyleria, saperzy, Wojska Lotnicze. W systemie Wojska Polskiego na początku lat 20. XX wieku lotnictwo było zaszeregowane jako piąta broń. Z punktu widzenia precedencji znajdowało się więc na bardzo przeciętnej pozycji. Rzeczywistość była jednak inna. Liderzy polskiego społeczeństwa lat 1921-1925 żyli lotnictwem, interesowali się jego losami, emocjonowali jego problemami, a przede wszystkim wierzyli, że w przyszłej wojnie to lotnictwo odegra rolę decydującą. Niniejsza publikacja ma za zadanie przybliżyć fenomen tego zjawiska, zwłaszcza na płaszczyźnie organizacji (w tym reorganizacji po wojnie polsko-bolszewickiej),a także personelu i sprzętu. Do minimum ograniczono warstwę interpretacyjną, starając się przede wszystkim podawać fakty. Wskazują one, jak wiele działo się w polskim lotnictwie w latach 1921-1925 i dowodzą, że tradycyjne pojmowanie tego okresu jako „ niezbyt interesujących wieków średnich polskiego lotnictwa” musi zostać zrewidowane.