Krosno (Crosno),obok Cedyni i Iławy (obecnie część Szprotawy),jest jedną z najstarszych nazw miejscowych wzmiankowanych przez biskupa merseburskiego Thietmara (975-1018),najważniejszego z kronikarzy niemieckich, opisujących czasy panowania Mieszka I i jego syna Bolesława Chrobrego. Rządy drugiego z wymienionych władców obfitowały w wiele toczonych między Piastami a Liudolfingami wojen. Zmagania militarne rozgrywały się głównie na terenie Połabia i ziemiach etnicznie polskich. Kilkukrotnie ówczesny król niemiecki Henryk II wyruszał w kierunku Polski z nadzieją ostatecznego pokonania Chrobrego, który w tym okresie był dynastą silnym, wyraźnie dążącym do podkopania wpływów i znaczenia Cesarstwa w regionie. W 1005 i 1015 r. wojska niemieckie dwukrotnie znalazły się pod Krosnem, leżącym nad Odrą. Doszło też wtedy do dwóch krwawych bitew. Próbę ich scharakteryzowania podjęto w niniejszej publikacji. Przy analizie militarnej wymienionych powyżej starć zbrojnych posłużono się przede wszystkim źródłami pisanymi. Najważniejszym źródłem, wykorzystanym obficie w toku badań, była kronika wspomnianego już wcześniej Thietmara, który w zasadzie jako jedyny ze współczesnych autorów podał podstawowe informacje o dziejach wczesnośredniowiecznego Krosna. Bez tych wiadomości wiedza o najstarszej historii wymienionego ośrodka i jego najbliższych okolicach byłaby osnuta wieloma nieweryfikowalnymi domysłami i spekulacjami...
