Komunikacja społeczna w świecie realnym

Dobra komunikacja świadczy o procesie rozwoju, mobilnej osobowości społeczeństwa oraz dużym stopniu empatii. Dziś komunikowanie musi informować (aby odbiorca mógł podjąć należyte decyzje), socjalizować (aktywne uczestnictwo życiu społecznym), pobudzać do działania - motywować, polemizować i dyskutować, a przy tym edukować, promować wartości kulturalne, dostarczać rozrywki i integrować społeczeństwo. Duże wyzwanie. Niewątpliwie wpływa na jakość życia - bezpośredni związek odnosi się do podejścia zdrowotnego - dialog ma wpływ na całe ciało. Umiejętności interpersonalne decydują o powodzeniu w życiu społecznym. Sposób, w jaki się komunikujemy, wywiera wpływ na nasze życiowe szanse. Dwie trzecie umiejętności interpersonalnych wiąże się jednak z umiejętnościami emocjonalno-społecznymi i wskaźnikami osiągnięć edukacyjlnych. W związku z tym pojawiają się problemy dotyczące odsłaniania naszych autentycznych uczuć, agresji i oporu związanego z naciskami, problem braku zaufania. Następstwem tych zjawisk są manipulacja, wywieranie wpływu, przekonywanie do przyjęcia określonych poglądów i wartości przez umiejętne oddziaływanie na myśli i zachowanie, przy wykorzystaniu specyficznych taktyk i strategii. Bo we współczesnej komunikacji największy nacisk kładzie się na korzyść z komunikacji. Dziś komunikacja pomaga planować, organizować, motywować i kontrolować czyli zarządzać. Jak skutecznie się komunikować, jak osiągnąć cele w komunikacji, jak się efektywnie komunikować to najczęstsze poradniki w komunikacji. Natomiast w komunikacji interpersonalnej obecny jest umysł i ciało. Naprawdę wyzwaniem są autoteliczne stosunki społeczne, takie, których sens i cel leży w samym obcowaniu partnerów ze sobą, bez względu na korzyści.