Modlić się z Chrystusem żyjącym w nas

Siostra Elżbieta od Trójcy Świętej była na  wskroś karmelitanką, karmelitanką „ od wewnątrz. Odkrycie Karmelu było dla niej odkryciem samej siebie. Tak bardzo i  tak długo marzyła o  Karmelu… i  kiedy już tam się znalazła, mogła w  końcu zanurzyć się w  tym, co  jest „ jedynie konieczne”. W  swoim byciu karmelitanką za wzór wybrała postawę Marii z  Betanii; tej, która trwała nieporuszona u  stóp Pana. Kieruje swój wzrok w  nieprzeniknioną światłość „ wielkiej tajemnicy” błogosławionej Trójcy. Ponieważ Pan zamieszkuje nasze dusze, Jego modlitwa jest także naszą modlitwą. Elżbieta pragnęła w  niej ściśle uczestniczyć, porównując swoją duszę do  muszelki, którą zanurza w  zdroju życia, aby dzielić się z  innymi zaczerpniętym bogactwem. Siostra Elżbieta nie była teoretykiem modlitwy, ona po  prostu się modliła. Żyła modlitwą – Chrystusem żyjącym w  niej. o. M. Vigani OCD