Dawno temu w Nowym Porcie

Wspomnienia Maxa Kiesewettera to wspaniała historia szczęśliwego dzieciństwa chłopca z Nowego Portu. Mimo że Nowy Port był już formalnie dzielnicą Gdańska, w rzeczywistości funkcjonował na zasadzie odrębnej miejscowości, czemu autor niejednokrotnie daje wyraz w swojej książce. Ma on u Kiesewettera własną, odrębną od Gdańska rzeczywistość, swoją elitę, swoich oryginałów – jest małym miasteczkiem, w którym życie toczy się własnym rytmem. Ten świat oglądamy oczami dziecka, a dziecko dostrzega szczegóły, które dorosłym zazwyczaj umykają. Książka jest świetnym opisem stosunków społecznych w Nowym Porcie przed 150 laty – najbardziej portowym miejscu Gdańska, gdzie nie istniała granica między portem a miastem, gdzie małomiasteczkowa rzeczywistość stykała się z wielkim światem, jaki przywozili ze sobą marynarze z całego świata. Port i stojące w nim statki, a przy okazji również stocznie, pojawiają się we wspomnieniach Maxa Kiesewettera nader często. Autor szczegółowo opisuje nie tylko same jednostki, lecz także ich kapitanów, szyprów, armatorów i cały specyficzny świat morza, w jego portowej wersji.