Sandomierz, jedno z najstarożytniejszych miast w Polsce, niegdyś stolica udzielnego księztwa, potem województwa, a dziś stolica obszernej Dyecezyi, skupiał to sobie polityczne i religijne życie znacznej części Małej Polski, ziemią Sandomierską zwanej. Ztąd też dzieje tego starożytnego grodu, są cennym materyjałem do ogólnej hist. ryi kraju. Aż dotąd nie mieliśmy monografii Sandomierza; wprawdzie podjął tę myśl Jan Ghądzyński w dziełku pod tytułem: „ wspomnienia sandomierskie1-1 x),lecz praca jego nie wyczerpuje przedmiotu, a do tego wielu błędami historycznymi jest przepełniona. Dla tego wszyscy oczekiwali na ukazanie się w druku historyi Sandomierza przez ks. Melchiora Bulmskiego, do której gromadził materyały, jeszcze w latach 1837, 1838, 1839 etc, kiedy był professorem i kapelanem przy kościele PP. Benedyktynek. Objąwszy w roku 1840 probostwo w Mikułowicach, a potem będąc powołany na professora historyi kościelnej do Akademii Duchownej Rzymsko- Katolickiej w Warszawie, był zmuszony zaprzestać badań nad przeszłością Sandomierza — dopiero gdy w roku 1867 objął powtórnie obowiązki professora historyi przy Seminaryum Duchownem, przyłożył gorliwej ręki do przerwanej pracy, a mając, jako Prałat Kustosz kościoła katedralnego, klucze od biblioteki kapitulnej, i wstęp do archiwów tak miejskich jako i klasztornych, wykończył na podstawie miejscowych dokumentów dokładną: Historyą Sandomierza. Dzieło zupełnie przygotowane do druku, oczekiwało pożądanego od wszystkich wydania, gdy śmierć nieubłagana w dniu 22 Maja 1877 roku wydarła mieszkańcom Sandomierza zasłużonego autora. Świętej pamięci ks. Melchior Bulmski, który zaszczycał mnie swoją przyjaźnią, zlecił mi jako egzekutorowi testamentu
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się