Rozważania do psalmów. Od lektury do modlitwy. Część 1

Życie duchowe ludu Bożego od wieków czerpie z obfitego źródła słowa Bożego. Wielowiekowa tradycja chrześcijańskiej modlitwy osobistej i wspólnotowej sięga zwłaszcza do Psałterza. Święty Atanazy z Aleksandrii (ok. 296–373) w  Liście do Marcelina  scharakteryzował cztery istotne cechy Psałterza:  chrześcijanin znajduje w nim wszystkie podstawowe prawdy zawarte w Biblii – prowadzi on do poznania Boga, człowieka i wszelkiego stworzenia;  w Psałterzu człowiek może całkowicie odnaleźć siebie – wszystkie ludzkie doświadczenia;  Psałterzem posługują się wszyscy wierzący w Chrystusa, zatem modlący się słowami psalmów wypowiada swoją modlitwę we wspólnocie;  Psałterz jest zwierciadłem, w którym odbija się całe chrześcijaństwo. Dla owocniejszej modlitwy psalmami warto zatem poznać ich kontekst literacki, teologiczno-duchowy, egzystencjalny i liturgiczny.