Ceniony teoretyk i historyk literatury Michał Głowiński znany jest głównie jako autor wnikliwych analiz języka PRL-owskiej propagandy (np. " Nowomowa po polsku", 1990) i prozy autobiograficznej (np. " Czarne sezony", 1998). Teraz Głowiński prezentuje się jednocześnie jako badacz kultury i pisarz, przedstawiający swoje - i nie tylko - przypadki " człowieka XX wieku". Książka " Skrzydła i pięta. Nowe szkice na tematy niemitologiczne" składa się ze szkiców i artykułów w większości publikowanych w prasie, czasopismach czy książkach zbiorowych. Ten zbiór " kawałków" pisanych przy różnych okazjach tworzy jednak spójną całość. Już otwierający książkę szkic " Starszy człowiek na przełomie wieków" wyznacza punkt widzenia autora. Głowiński spogląda ze specyficznego miejsca, jakim jest początek nowego wieku i tysiąclecia, na wiek XX, powraca do tematów i problemów z przeszłości, dokonuje wstępnego podsumowania własnej drogi i jako naukowca, i człowieka. Po raz kolejny więc pisze o PRL-owskiej nowomowie (szkic " Język jako bariera") i o Holocauście, analizuje dyskurs i teksty z czasów październikowej odwilży czy niechlubnego marca 1968 roku. Dlaczego te zagadnienia wciąż Głowińskiego intrygują, mimo iż jest zdania, że " Polska Ludowa schodzi do przypisów"? Przede wszystkim dlatego, że stanowią część jego życia. Autor dostrzega także w przeszłości wiele spraw nie do końca wyjaśnionych, wymagających domknięcia czy chociażby przypomnienia.