# Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/michal-rusinek/nic-zwyczajnego-o-wislawie-szymborskiej/9788324097159

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/michal-rusinek/nic-zwyczajnego-o-wislawie-szymborskiej/9788324097159.json

![Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej](https://quivercdn.com/covers/znak/michal-rusinek/nic-zwyczajnego-o-wislawie-szymborskiej-2023_978-83-2409-715-9-6f109d37.webp?v=2026-11-12%2002%3A37%3A30)

- Książka: [Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej](https://www.kolczanksiazek.pl/michal-rusinek/nic-zwyczajnego-o-wislawie-szymborskiej) ([Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej.md](https://www.kolczanksiazek.pl/michal-rusinek/nic-zwyczajnego-o-wislawie-szymborskiej.md))
- Autorzy: [Michał Rusinek](https://www.kolczanksiazek.pl/michal-rusinek)
- Wydawnictwo: znak
- Medium: audio
- Narrated by: Michał Rusinek
- ISBN: 978-83-2409-715-9
- Data wydania: 2023-08-24
- Język: pl_PL
- Oprawa: Audiobook

## Opis

Piętnaście lat sekretarzowania takiej osobie? Doprawdy nie było w tym nic zwyczajnego. Ona – świeżo upieczona Noblistka. On – właśnie ukończył studia polonistyczne. Miał jej pomagać przez trzy miesiące. Został dłużej. Poetka i jej Pierwszy Sekretarz. Tylko w tej książce spotykamy Wisławę Szymborską, jakiej do tej pory nie znaliśmy. To portret osoby nieprzeciętnej, damy o niezwykłym poczuciu humoru, a zarazem umiejętności mówienia o sprawach najistotniejszych. Portret, który pozwala zbliżyć się do niej i istoty jej poezji. Ekscentryczna starsza pani. Rozchichotana, czasami frywolna, lubiąca językowe zabawy i „ practical jokes”. Wolała rozmowy ze zwykłymi ludźmi niż kongresy poetów i dyskusje z intelektualistami. Depresyjna. Melancholijna. Surowa w sądach o sobie i innych. Perfekcjonistka, nie znosząca rozmów o błahostkach i marnowania czasu na spotkania z ludźmi, które nic jej nie dawały oprócz, jak mówiła, pustych kalorii. Po Noblu powtarzała, że zrobi wszystko, żeby nie stać się osobistością, lecz pozostać osobą. Kiedyś rozpoznał ją taksówkarz i powiedział: „ To dla mnie zaszczyt wieźć taką osobliwość”. Trochę racji miał: była dość osobliwym przedstawicielem naszego gatunku. Z takim taktem, subtelnością i wnikliwością mógł o Noblistce napisać tylko jeden Autor.