Car Miłosz i Caryca Swietłana. Świt Nowej Rosji

Niniejsza bardzo skromna książka to pewnego rodzaju dziennik podróży, pisany na wzór notatek dziewiętnastowiecznego podróżnika, markiza de Custinea. W owym dzienniku autor opowiada o swoich przygodach, niezupełnie fikcyjnych, jakich doświadczył w Rosji w czasie przełomowym dla tego kraju (rozpad Związku Sowieckiego i powstanie Wspólnoty Państw Niezależnych), oraz w czasie niezwykłym dla samego autora, który nieoczekiwanie odnajduje w Rosji swoje słowiańskie dziedzictwo, posłannictwo życiowe, miłość oraz przeznaczenie. Na tle osobistych wspomnień w książce ukazano ogromny kontrast pomiędzy świetnością dawnej carskiej Rosji a jej stanem w latach 1991-1992, w krytycznym okresie przemian socjalnych w postkomunistycznej Rosji. Pomimo bardzo ponurego obrazu naszkicowanego przez autora, trzy słowa: Świt Nowej Rosji, użyte w podtytule książki, zdają się odzwierciedlać wrodzony optymizm autora oraz jego wiarę w przyszłość słowiańskiego świata, znajdującego swoje oparcie w silnej Rosji, którą autor postrzega jako kolebkę nieokiełznanej słowiańskiej duszy, wolności wyboru własnej filozofii życia, poszanowania dla kultury i humanizmu, skądkolwiek by on nie pochodził.