# Kord

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/natalia-malek/kord/9788364504921

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/natalia-malek/kord/9788364504921.json

![Kord](https://quivercdn.com/covers/wojewodzka-biblioteka-publiczna-i-centrum-animacji-kultury-w-poznaniu/natalia-malek/kord_978-83-6450-492-1-0b64ed9e.jpg?v=2026-09-03%2009%3A16%3A19)

- Książka: [Kord](https://www.kolczanksiazek.pl/natalia-malek/kord) ([Kord.md](https://www.kolczanksiazek.pl/natalia-malek/kord.md))
- Autorzy: [Natalia Malek](https://www.kolczanksiazek.pl/natalia-malek)
- Wydawnictwo: Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu
- ISBN: 978-83-6450-492-1
- Liczba stron: 55
- Data wydania: 2017-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Mariusz Grzebalski o książce: Kord Natalii Malek zwraca uwagę nawet swoim wyglądem. Jako jedna z nielicznych została uwolniona od rygorów graficznych serii Biblioteka Poezji Współczesnej. Na jej stronach praktycznie wszystko ma znaczenie – czcionka, światło, interlinia, osadzenie tekstów u dołu strony, wakaty przed towarzyszącym wierszom niepokojącymi zdjęciami Anny Grzelewskiej. W samych tekstach najciekawsze jest chyba to, że one nic sobie nie robią z naszych czytelniczych przyzwyczajeń. Wpadamy w nie znienacka, od razu – ktoś do nas coś mówi, na różne sposoby i tematy, czasem konkretnie, czasem nie. Język zapętla się i meandruje, wędruje po różnych rejestrach, ale ani na moment nie przestaje intrygować. Wiele pięknych zdań i jeszcze więcej rzadko używanych słów. Anna Kałuża o książce: W Kordzie Natalia Malek zachowuje się tak, jakby kręciła film. Wszystkie numery Kordu są dobrze przećwiczone. Krótkie fragmenty czegoś, co z czasem obejmie ogólniejsze sekwencje: kobiety, drzwi, zapalne miejsca, piach, sztruks. Ponoć Fellini twierdził, że prawe oko zajmuje się rzeczywistością, a lewe fantazją. Wiersze z Kordu mają właśnie takie oczy. Patrzymy w nie, a one dają nam żądane chwile, zarazem skłonne do współpracy, jak i oporne wobec nas. Nowa żona papiernika Nie miałam cierpliwości. Umiałam witać się i żegnać, rozmawiać o czułości, (tak: światłowód, Turyn, metr, wiatr wschodni, arsenek, rdzeń) karmić papiernika, (mieliśmy też Filusia) pod jego nieobecność – wydawać ludziom kalendarze, ryzy, klipsy. Wiedziałam, co robić z ustami, by mnie słyszał, przez telefon też. Ale nie – jak on: nalać kawy w kubek, wyjść przed sklep, tam liczyć skody, jak mkną Aleją. Pokrywa Nie poznawać Rosjan. Nie poprawiać. Nie jadać z nimi. (Pod okiem ochroniarza) A jednak. Wejść z R. na trzydzieste piętro. Igła gramofonu. Odkrycie wiatru. To dziś. – Umyłem zęby, nalałem porto. Musisz wiedzieć, że nasze miasto strzela w górę jak popcorn. Mnie się to podoba. (fragmenty książki)