Kapitan James Cook jest bez wątpienia największym z brytyjskich morskich odkrywców i w takiej roli zapisał się w zbiorowej pamięci nie tylko swego narodu. Najczęściej widzimy go w wyobraźni w dwóch typowych sytuacjach: jako niezłomnego dowódcę, stojącego na pokładzie rufowym Endeavoura czy Resolution, gdy okręt lawiruje między zdradliwymi pułapkami Wielkiej Rafy Koralowej czy groźnymi górami lodowymi Antarktyki, albo też jako otoczonego wianuszkiem tahitańskich piękności ambasadora cywilizacji na oceanie dzikiej i zmysłowej egzotyki. Nie można jednak zapomnieć o jego innej, mniej spektakularnej, ale równie ważnej roli: pioniera międzykulturowych stosunków Europejczyków i mieszkańców Oceanii. Nicholas Thomas historię trzech słynnych podróży Cooka bada na nowo z punktu widzenia antropologa, koncentrując się na interakcjach między brytyjskim kapitanem i marynarzami a wyspiarzami. Czytelnik zostaje przez autora wrzucony w rok 1767 i w sam środek przygotowań do pierwszej podróży. Thomas stara się pisać bez opierania się na perspektywie historycznej - i w dużym stopniu mu się to udaje. Powstała dzięki temu książka łącząca świeżość ujęcia z autentyczną wiedzą, a przy tym napisana w swobodnym stylu.
