Nicolas Bourriaud za pomocą swojej koncepcji interpretuje sztukę lat dziewięćdziesiątych, która nie skupiała się na obiektach, ale w centrum swojego zainteresowania stawiała relacje międzyludzkie. Dzięki temu miała przeciwstawiać się uprzedmiotowieniu człowieka w społeczeństwach neoliberalnych. We wstępie do polskiego wydania autor odpowiada na argumenty krytyków Estetyki relacyjnej, którzy zarzucali jej między innymi utopijność i apolityczność. Nicolas Bourriaud (ur. 1965) – francuski krytyk, teoretyk sztuki i kurator. Oprócz Estetyki relacyjnej (1998) jest autorem książek Formes de vie (1999),Postproduction (2001) i Radicant (2009). W latach 2008–2010 był kuratorem w Tate Modern w Londynie, gdzie między innymi przygotował wystawę Aftermodern (2009).