Εμπούσιον

Σεπτέμβριος του 1913, σανατόριο Γκέρμπερσντορφ, Κάτω Σιλεσία (σημερινό Σοκολόφσκο στην Πολωνία). Στους πρόποδες των βουνών, λειτουργεί ένα από τα πρώτα στον κόσμο και διάσημο σε όλη την Ευρώπη σανατόριο για τη θεραπεία ασθενειών " θώρακος και τραχήλου". Ο Βόινιτς, ένας φοιτητής, πηγαίνει εκεί με την ελπίδα πως οι καινοτόμες ιατρικές μέθοδοι και ο καθαρός αέρας θα τον βοηθήσουν. Πλην όμως, η φυματίωση με την οποία διαγνώστηκε δεν αφήνει περιθώρια για ψευδαισθήσεις. Στην Πανσιόν για Κυρίους ο Βόινιτς θα συναναστραφεί και άλλους θεραπευόμενους, ασθενείς από τη Βιέννη, το Κένινγκσμπεργκ, το Μπρέσλαου, το Βερολίνο. Πίνουν ένα χειροποίητο λικέρ και συζητούν ακούραστα για τα σημαντικότερα ζητήματα της εποχής. Έρχεται πόλεμος; Μοναρχία ή δημοκρατία; Υπάρχουν δαίμονες; Όταν αφοσιώνεσαι σε ένα ανάγνωσμα, μπορείς να αναγνωρίσεις από τι χέρι είναι γραμμένο: ανδρικό ή γυναικείο; Τη ρουτίνα ταράζει ένας ξαφνικός θάνατος. Στα αυτιά του Βόινιτς φτάνουν τρομακτικές, μυστηριώδεις και σαγηνευτικές ιστορίες, δίχως ο ίδιος να αντιλαμβάνεται ότι σκοτεινές δυνάμεις τον έχουν βάλει στο μάτι. Στο Εμπούσιον η Όλγκα Τοκάρτσουκ αποκαλύπτει αλήθειες για τον κόσμο, τις οποίες είτε δεν παρατηρούμε είτε με κάθε τίμημα αρνούμαστε να παραδεχτούμε. (Από τον εκδότη) " Παρά την εκτεταμένη (αν όχι άτακτη, σκανδαλιάρικη, πειραχτική) οφειλή της στο Μαγικό βουνό του Τόμας Μαν, η Όλγκα Τοκάρτσουκ γράφει ένα μυθιστόρημα ολόδικό της, με τον γνώριμο ιδιοσυγκρασιακό συνδυασμό τρόπων, φωνών και διαφορετικών λογοτεχνικών ειδών. Μια απρόβλεπτη, μοναδική συγγραφέας". (Times Literary Supplement) " Στο τελευταίο βιβλίο της Όλγκα Τοκάρτσουκ ενσωματώνονται τα κρισιμότερα διανοητικά ζητήματα του 20ού αιώνα ενόσω ακριβώς εξυφαίνεται γύρω μας ένα αλλόκοτο -και ανατριχιαστικό- δίχτυ γεμάτο ίντριγκα και αγωνία. Μια κρίσιμη προσθήκη στο έργο της νομπελίστριας συγγραφέως". (Kirkus Reviews) " Αριστοτεχνικό και λεπταίσθητο βιβλίο, μια αυθεντικά ανησυχαστική αφήγηση". (New York Times) " Μια σπουδαία συγγραφέας". (Σβετλάνα Αλεξίεβιτς)