Pogańskie morze

Piąty tomik poezji Pawła Kozła. pogańskie morze,całopalenie. w pokojudyszy klimatyzacja, za horyzontem afryka, pod poszewkąpowietrz spacerują,bogowie żaru. nie,nie mówią, że są dobrzy. nic o powszechnej łascepowietrznej, która spadajak wyrobiona strona gorących młotów. mówią tylko: daj skórę,wyprawimy. daj rękę, prawe przedramię,na czerwoną opaskę. sprzed metalurgii są. kiedy ciało nie było mechaniczną plantacjąrdzawych poparzeń, rzeźbą spawaną ze złomu. kiedy przynajmniej skórę zdzierało się samą,nie dotykając duszy, nie dotykając duszy. (Rodos, wrzesień 2011)