Przekazywana w ręce czytelnika książka jest zbiorem tekstów naukowych podejmujących problematykę języka i komunikacji w polskiej przestrzeni publicznej w okresie, który niektórzy uczestnicy debaty określili mianem IV Rzeczypospolitej. Znak IV Rzeczpospolita stał się szybko - zarówno pośród jej apologetów, jak i przeciwników - kluczowym punktem odniesienia i daleko wykroczył poza domenę czystej polityki. Zdynamizował język polski, wprowadzając doń szereg nowych strategii językowo-komunikacyjnych lub aktualizując już istniejące. Czy IV Rzeczpospolita rzeczywiście istnieje (lub czy istniała), to kwestia dyskusyjna, która dla badaczy komunikacji nie jest bynajmniej najważniejsza. Są oni przede wszystkim zainteresowani językiem czy raczej językami, które słyżyły zarówno afirmacji i popularyzacji tej koncepcji, jak i - z drugiej strony - jej negacji i dyskredytacji, już choćby dlatego, że przeciwnicy tego programu oskarżali jego zwolenników o brutalizację zachowań językowych, łączonych nierza z totalitarną nowomową.
