# Wojna w moim domu. Kiedy konflikt staje się codziennością

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/pawel-pieniazek/wojna-w-moim-domu-kiedy-konflikt-staje-sie-codziennoscia/9788383676234

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/pawel-pieniazek/wojna-w-moim-domu-kiedy-konflikt-staje-sie-codziennoscia/9788383676234.json

![Wojna w moim domu. Kiedy konflikt staje się codziennością](https://quivercdn.com/covers/literanova/pawel-pieniazek/wojna-w-moim-domu-kiedy-konflikt-staje-sie-codziennoscia_978-83-8367-623-4-33878caa.webp?v=2026-11-12%2005%3A28%3A41)

- Książka: [Wojna w moim domu. Kiedy konflikt staje się codziennością](https://www.kolczanksiazek.pl/pawel-pieniazek/wojna-w-moim-domu-kiedy-konflikt-staje-sie-codziennoscia) ([Wojna w moim domu. Kiedy konflikt staje się codziennością.md](https://www.kolczanksiazek.pl/pawel-pieniazek/wojna-w-moim-domu-kiedy-konflikt-staje-sie-codziennoscia.md))
- Autorzy: [Paweł Pieniążek](https://www.kolczanksiazek.pl/pawel-pieniazek)
- Wydawnictwo: literanova
- Medium: ebook
- ISBN: 978-83-8367-623-4
- Data wydania: 2025-06-24
- Język: pl_PL
- Oprawa: E-book

## Opis

„ Gdy wojna raz przyjdzie do twojego domu, już nie chce z niego wyjść. Jest jak uciążliwy pasożyt, którego nie da się pozbyć. Zazwyczaj, gdy cichną działa i stygną lufy karabinów, nie zostawia nic z dawnego życia. Wojny trwają długo, ludzie uczą się z nimi żyć, mają złudną nadzieję, że momenty ciszy oznaczają lepsze jutro. Ono jednak nie nadchodzi, chwila spokoju to najczęściej tylko zapowiedź, że ich świat znowu się wywróci”. - Paweł PieniążekPaweł Pieniążek, doświadczony reporter, dziennikarz i korespondent wojenny. Zjeździł Ukrainę, Afganistan, Górski Karabach. Przez kilka lat śledził losy jedenaściorga bohaterów złapanych w pułapkę konfliktu, który nie chce się zakończyć. Opowiedziana przez Pieniążka historia pokazuje przerażającą codzienność wojny widzianej oczami zwyczajnych ludzi. 11 bohaterów, 3 państwa, 3 miasta, 3 konflikty – jedna wojna. Wojna, która nie chce odejść„ Wojny – jak sugeruje autor tego tomu – są czasem jak rośliny. Zapuszczają korzenie i pączkują. Wyrastają jednak z różnych nasion – ludzkiej chciwości, uprzedzeń, żądzy władzy, negatywnych emocji i złych idei. Zatruwają życia, a potem przejmują nad nimi władzę. Niemal zawsze zaskakują, bo nikt naprawdę nie jest na nie gotowy. Jak już raz wybuchną – lubią wracać. O tym wszystkim przeczytacie w znakomitym reportażu Pawła Pieniążka o Afgańczykach, Ukraińcach i Ormianach. To historie przede wszystkim o doli człowieka. O utracie bliskich i miejsca na Ziemi, o przesiedleniach i pragnieniu odrobiny normalności. Być może najgorsze w życiu bohaterów tej książki jest to, że wojna zapuszcza korzenie w ludzkich głowach. Że pozostaje w nich na zawsze – a przez to staje się czymś „ normalnym”. - Artur Domosławski„ Wojna nadciąga. Ludzie to czują. Pytają, czy będzie, i nie mogą uwierzyć w żadną odpowiedź. Czekają na nią tam, gdzie dotąd byli bezpieczni: we własnych domach. Pieniążek jest z nimi w Afganistanie, Ukrainie i Górskim Karabachu. Składa wielką historię ze zwykłej codzienności. Daje swoim bohaterom czas: na zawahanie, pocałowanie drzwi, pożegnanie z dawnym życiem. Wie, że z wojną łatwo się nie rozstaną”. - Anna Goc„ Jasne, wiele razy słyszeliśmy wytarty frazes, że jakąś książkę „ czyta się jak dobry thriller” – na ogół to nie była prawda. Ale z Wojną w moim domu tak właśnie jest. Pieniążek spędził dekadę w rejonach objętych konfliktem. Autor zbliżył się do tego zapewne najstraszniejszego wynalazku ludzkości. Opisał wojnę, ale też wszystko, co dzieje się zaraz obok niej, w tym to, co mnie samego najbardziej w niej intryguje: jej koniec, godzinę zero, te momenty, które na ogół nie mają swoich kronikarzy – gdy już nie ma „ tych”, a jeszcze nie ma „ tamtych”, gdy znika państwo i zostaje jedynie człowiek ze swoją naturą. Bo tak, korespondent wojenny relacjonuje fakty. Niektórzy zmieniają fakty w wiedzę, a nieliczni ową wiedzę w mądrość. Pieniążkowi udało się zrobić to wszystko i jeszcze więcej: mądrość zmienił na końcu w literaturę. Przeczytajcie jego reportaż. A samemu autorowi, korespondentowi wojennemu, po tej książce życzę, aby pewnego dnia nie miał już nic do roboty i musiał znaleźć sobie inne zajęcie. Dychnij sie synek”.- Zbigniew Rokita